Tegen de tijd dat het me een maand duurt om een nieuwe blog op het internet te zetten, kun je wel raden dat het een lange gaat worden. Op dit moment zit ik in Viktor's huis, een vriend uit Noorwegen, In Oslo. Over niet al te veel uur zitten we weer in het vliegtuig naar huis, twee keer zelfs. Eerst anderhalf uur in Amsterdam Schiphol en dan naar Cardiff, mijn tweede thuis.

in het vliegtuig naar Noorwegen, Oslo. Cultural sharing met Morgan (Barbados) en Viktor

Dit weekend was het paasweekend, waarin we vijf dagen vrij hadden. Het begon als een grapje last term. 'You have a cabin in the mountains? I'll just come along with easter to go skiing!' en toen aan het begin van dit term vroeg hij of ik dat nog steeds wilde. Ja, waarom ook niet. Dus samen met hem en Eric, zijn tweedejaars Amerikaanse kamergenootje. Donderdag middag met een hele gang naar het vliegveld die ook naar Noorwegen gingen. Eenmaal in Amsterdam was het rennen om Hans, Thomas en Fieke te powermeeten. Viktor ook maar even meegesleurd en uiteindelijk zaten we toch aan tafel met een portie bitterballen! Het was kort maar krachtig, superleuk om iedereen te zien! Met dertig minuten om weer door de bagage controle heen te komen en het vliegtuig te vinden was het eventjes stressen, maar uiteindelijk hadden we het gehaald... Op naar Noorwegen! In het vliegtuig natuurlijk het nodige Noors (noorweegs..? :p) geleerd. 's Avonds laat kwamen we in Oslo aan, dus meteen door naar Viktor's huis en nog even genieten van het wirless en lekker slapen.
Op vrijdagochtend in de auto gepropt en met zijn moeder en broertje naar de ‘cabin' in de bergen gereden. Geen Alpen bergen, maar lang uitgestrekte bergen, die me meer aan heuvels deden denken (maar laat ik als Nederlander en trots voor onze 300 meter hoge ‘berg' maar mijn mond houden). De cabin was nét af, hun oude was tot de grond platgemaakt en een nieuwe in de plaats gezet. Het was net alsof je een showroom binnenliep, een en al luxe. In de badkamer vonden we zelfs een sauna.
Vrijdagmiddag meteen een sneeuwpop gemaakt natuurlijk.

Inmiddels is het alweer precies een week later dat ik de tijd vind om mijn blog af te maken. (ik maak wel sacrefices, dit betekend geen huiswerk maken en leren voor examens. He, vervelend.) Op zaterdag ochtend relatief vroeg uit de veren en rond elf uur stonden we op de langlauf skies (aka cross country). Een heel avontuur nog. Eric had sowieso nog nooit op de skies gestaan, dus die lag na twee meter al plat. Maar onder sterk support van Viktor's tante en moeder en broertje waren we toch al snel anderhalve kilometer verderop. 'I never thought we would it this far!' Thank you very much Viktor.

'Let's go and beat this mountain!!'

Uiteindelijk zijn we erin geslaagd zes kilometer te lopen in drie uur. Het ‘downhill' part (niet erg steil) op cross country skies is een heel avontuur. Ze zijn te smal om te kunnen remmen en je evenwicht te bewaren tegelijkertijd, dus mijn tactiek om gewoon neer te vallen heb ik erg ver kunnen ontwikkelen (met veel boze blikken van norse Noren). Uiteindelijk had ik het gevonden: een ski in de track (er zijn overal parallele sporen)en de ander een beetje akward positioneren als een halve pizzapunt. Ja, daar kom je ver mee, totdat er geen track meer is. Na het skien nog een wandeling gemaakt en grote ijspegels geplukt. 's Avonds hadden we weer ge-wel-dig eten en daarna gohst stories. (Niet erg goed voor mijn maag, en omdat de cabin nog nieuw was waren er geen gordijen. Nee, ‘the man in the window' was geen goed verhaal voor mijn gemoedsrust).
Natuurlijk hebben we ook paaseieren gezocht. Ze hebben hier hele grote van hout, die ze vullen met allerlei snoepgoed, in plaats van onze kleine eitjes. Het is toch nog verbazend hoe moeilijk ze te vinden zijn als ze onder een stoel getaped zitten. Op zondagochtend waren we weer gaan langlaufen, met ons drien, en hebben een traditionele pauze gehouden, wat inhoudt dat je in de sneeuw zit, uit de wind en noorse chocola en sinaasappels eet. Toch best wel een mooi leventje zo.

de cabin (let op de sneeuwpop!!)

Op de terugweg weer in de auto gepropt en 's avonds aten we Moose (eland), samen met twee van Viktor's vriendinnen. Maandagochtend nog even de highlights van Oslo! We hadden gemeet met vijf vrienden en we zijn naar de nieuwe opera gebouw gelopen (wit wat helemaal het water in loopt.), naar een park met allerlei naakte standbeelden en een gigantische totempaal van allemaal naakte mensen uit steen en ‘United Bakeries' de lekkerste bakker uit de stad!
Terug naar Cardiff! Op het vliegveld Anette, Leah en Morgan weer ontmoet en samen het vliegtuig in. Ook op de terugweg was het weer rennen naar de douane, om heel kort Marleen, Kimberly en Daphne te ontmoeten! Deze keer iets korter, zodat we niet met zoveel stress weer terug naar binnen hoefden. Het was zo raar (maar fijn) om jullie zo kort te zien, zo na drie maanden! Ik voelde me bijna een gevangen die zijn familie een half uurtje mag zien, maar dan zit ik hier natuurlijk niet in een gevangenis (: .

Terug op campus, op maandag, meteen door naar Sosh (waar je kan dansen enzo op vrijdag en zaterdag). Wacht, op maandag?! Ja, er was een hele groep zero-years (mensen die nog niet op UWC zitten, maar volgend jaar komen) op campus, voor de Britse National Committee Selectie! Ze waren er elke dag tot en met vrijdag. De selectie voor ze duurt twee dagen. Op dinsdagmiddag heb ik samen met Jessie twee rond campus geleid en naar dinner genomen en daarna weer aan de committee af te geven, echt heel erg leuk om te doen. Stiekem voel je je wel een beetje stoer, wij zitten hier al en weten hoe het is om hier te leven. Ze waren ook echt superenthousiast, dus hopen dat ze door de selectie heen zijn gekomen. Dat brengt me tot nog meer exiting nieuws... We hebben al twee eerstejaars bekend! Ze zitten nu in precies dezelfde situatie als ik precies een jaar geleden (ja, alweer zolang geleden!). AC wordt deel van de toekomst!

Er is de afgelopen tijd nog heel wat meer gebeurd , aangezien het project week was. Ik zal proberen het redelijk kortbondig te houden! Mijn officiele project was Liverpool, waarbij we met 26 man naar een middelbare school gingen om daar te praten over ons land en onze jeugd / education system. We kregen ook erg veel tijd om in de stad te spenderen. Op de eerste avond (dinsdag) gingen we de stad ontdekken en als snel vond ik samen met Anna (holland!) en Leah (states) een cafe met een supergezellige kelder, waar life muziek was, beetje met een kroegsfeertje. Op donderdag avond zijn we er ook nog weer heengegaan. We hebben veel in het hostel gekookt, lekker makkelijk en goedkoop, maar de eerste avond hebben we tapas gegeten. We zijn naar de slavery museum geweest, Tate modern (zoals ze die ook in Londen hebben) en we hebben het jeugdhuis van Paul McCartney en John Lennon gezien, Penny Lane (zoals het liedje) en Strawberry fields (forever). Het was echt superleuk, heel veel gezellige mensen in onze kamer en zo. Op woensdag en vrijdag gingen we naar de school. De kinderen op woensdag waren 11/12 jaar oud. Het was best wel schokkend, de meeste wilden kappers worden, of danseressen of ze hadden nog geen flauw idee. Maar veel hadden vooral een hele grote mond of waren compleet absend minded. We hadden een paar klompen mee om te laten zien, die vonden ze helemaal geweldig (‘do you really walk on those 0.o' Yes we do! Alleen in Groningen he anna!)

Van links naar Rechts in Liverpool: Guro, Helen, Leah, Anna, Laura in de haven!

Op vrijdag kon ik helaas niet mee, ik moest naar Noorwegen, he wat vervelend. Met de trein van Liverpool naar Cardiff en in het vliegtuig via Amsterdam. Toch even raar om in je eigen land te landen en meteen weer weg te moeten, kreeg wel eventjes heimwee toen het vliegtuig weer opsteeg.
In Bergen, Noorwegen aangekomen moesten we na een overnachting nog zes uur in de bus door de middle of nowhere, voordat we eindelijk aankwamen! We werden rondgeleid, toen er een bus kwam aanrijden aan het bus, met daarin Sophie, mijn co-year in RCN!! Nog voordat ik doordat dat ze naar buiten kon stond ze voor mijn neus! Echt geweldig, zo raar om haar opeens te zien in een andere UWC, waar ze haar leven heeft en ik opeens niemand meer ken! Ook Julia (meisje uit italie dat mee was) en Harvey en Hayden (Hong Kong) co-years ontmoet! En mijn nederlandse tweedejaars daar, Daniek. Sophie heeft me door de hele campus rondgelopen, wat direct aan het water -fjord- is (nee er is geen fort lalala). Echt supermooi, ze hebben twee eilandjes en een bruggetje die ze verbinden.

pretty norway!

Er zijn vijf studentenhuizen en tweehonderd leerlingen op campus, een stuk kleiner dan AC dus. Er lag nog heel veel sneeuw en het bleef maar sneeuwen. Ik denk dat we de zon een uurtje hebben gezien in all dagen. De kamers zijn heel anders, vijf bedden, allemaal bedstees in de muur met gordijntjes, heel vet. En elke kamer een eigen badkamer, draadloos internet, echt superdeluxe! Wij sliepen in een zomerresidentie voor zomerkampen -zonder internet :( - een eindje de berg op. (Dat is nog best wel ver lopen als je een panty aanhebt omdat je officieel gekleed moet). Ook het eten was echt zoveel beter! Onbeperkte porties, kaas bij het ontbijt, jam, Brown Cheese (een of andere rare uitvinding van die noren, zoete kaas. Bleh.) etc. Op zaterdagavond was er een feest in het dorp, waar we met bussen heengebracht werden (zo geisoleerd als het is) en er speelde een lokaal bandje, met metal music. Lekker headbangen whoohoo. Op zondagmiddag begon de MUN met een introductie en 's avonds was de openings ceronomy, chaired door mijn tweedejaars. Een voor een werden alle delegaties naar binnen geroepen, wat een mooie vijfenveertig minuten duurde... Hun zaal leek net op de tweede kamer, met van die stoeltjes en uitklaptafels en heel steil naar benedenlopend . Alle vlaggen van alle nationaliteiten waren rondom opgestald. Allemaal heel officieel, met tweedejaars verkleed als bewaking etc. Die avond nog de openingsspeech gehouden en toen kon het beginnen!

voor de UWC-bus (dat is ook wat we uitbeelden obviously)

Op maandag met de hele Comissie (mijn was: Disamarment and International Security Committee DISEC) begonnen we gelijk met debatteren en het opzetten van resoluties. De twee onderwerpen waren: Nuclear Missile Launch in North Korea en the Combat of Terrorism more or less. Het eerste onderwerp was heel leuk omdat het heel erg controverseel was, veel discussie en botsende meningen. Ik was de NATO, North Atlantic Treaty Organization, een best grote rol. Soms kwam ik wel los, andere momenten ging het me allemaal mijn petje te boven, zoals ik dat wel vaker heb. Maar ik heb er wel heel veel van geleerd en het was heel erg exiting! Op maandag was het social night, waarbij Mister en Miss MUN werden gekozen. Op dinsdag was er General Assembly, waarbij we alle resoluties besproken en er voor gestemd werd. Er werd nog een bom (rokende kolen) in de zaal gegooit om chaos te veroorzaken. Al met al duurde het toch wel mooi vier uur, een lange zit. Tijdens de Closing Ceremony werden alle awards uitgereikt en Harvey en Hayden hadden allebei nog Honourable Mention van hun comittee gekregen! Op woensdag weer terug en echt superleuk onthaald met allemaal lieve briefjes op mijn bed! Voelde me geliefd (:

Er zijn nog een groot aantal andere dingen gebeurd, maar het begint al lang genoeg te worden. Het is moeilijk om te concenteren op het leren voor de aankomende First Year Exams, de zon schijnt elke dag (jurkjesweer!) en elke avond na het eten wordt er op Top Lawn Ultimate Frisbee gespeeld. Gisteravond hadden we een superlekker diner met wat mensen met wentelteefjes, fruit, nutella en kaas, gevoetbald en daarna op het strand een bonfire gemaakt! Er was vannacht nogal wat comotie op campus, omdat een aantal jongeren van Llantwit op campus waren. Vandaag bestaat vooral uit veel uitstellingsgedrag (net als dit) en in het gras liggen en een beetje natuurkunde leren. Ik ga nu dan toch echt even aan de slag! Examens beginnen over twee weken en ik heb ook nog SAT's, wat de test is die je moet doen als je naar Amerika wil voor universiteit (nu ik de optie toch heb, ga ik die wel even ophouden :D).

Geniet van het Nederlandse zonnetje & alle succes (alweer en nogsteeds) met alle examens..!
Liefs

p.s. er staat een hele lading nieuwe foto's op facebook voor de geintereseerden!