no toast, small toast, big toast

Afgelopen dinsdag voelde als thuiskomen. Na vier nachten naar London te zijn geweest, was het geweldig om weer thuis aan te komen. Ik heb een superweek achter de rug. We beginnen bij het begin...

De memorabele dag dat ik 18 werd begon al op 12 uur 's nachts, toen ik door een hele stoet naar de jongensdouches werd gedragen, waar ik een emmer water met piepschuim en een emmer water en cornflakes over me heen gegoten kreeg (de restanten zijn nog in mijn kleren te vinden). Even een korte uitleg: voor je verjaardag wordt je op de avond van te voren ge-‘showered', meaning dat je in de douche gegooid wordt en substanties naar keuze van je dormmates over je heen krijgt. Ik heb het nog makkelijk gehad, menig heeft eieren en chili over zich heen gekregen. Het leuke van een shower is, dat je daarna iedereen doorweekt mag knuffelen en ondersmeren J. Er waren best veel mensen en vooral de mensen waar ik hier het beste mee kan vinden; super leuk dus! In de dayroom was cake en ik kreeg nog fijn een zak bloem over me heengegooid (dat was wraak van Tina, mijn canadese dormmate die op de dertiende 18 was geworden en die ik had ondergegooid met bloem).

De volgende ochtend werd ik wakker met nog wat restanten bloem in mijn haar en véél klitten. Toen ik terug van het douchen, had Jessie cadeautjes op mijn bed gelegd, die mijn ouders aan de ouders van Jens had meegegeven, die ze had bewaard en toen aan Jessie gegeven. Voor de rest was het gewoon naar de les. Toen ik in mijn tussenuur terug kwam, lag mijn hele bed onder de ballonnen, die Jawad, een jongen uit Jordanië neer had gelegd.
In de middag gewoon service en nog naar een meneer om een vak te veranderen, vanaf nu gaan ik SPAANS doen in plaats van Frans!! En wat gechilled in het gras (het weer was perfect!!) Daarna heb ik met Harvey (Hong Kong) en Valerie een chinese maaltijd gekookt. Goedgelovig als ik altijd ben, vond ik het niet verdacht dat we met ons driën in een ánder huis gingen koken, terwijl we alledrie uit Powys komen. Toen we terugkwamen bij het huis waren de gordijnen dicht en de lichten uit. SUPRISE!! Jessie, het liefste meisje dat je ooit zult ontmoeten, had een supriseparty georganiseerd! Echt superlief, overal waren balonnen met kaartjes eraan die mensen hadden geschreven, er was superveel eten en cake en allemaal leuke mensenJ.
Er was nóg meer taart en ik moest weer de kaarsjes uitblazen. Het was echt een supergeslaagde dag, thanks to my wonderful dormmate! Nog bedankt voor alle berichtjes op hyves en op mijn blog, en de belletjes en smsjes etc.!

Na woensdag was ik kapot, van veel laat opblijven en jarig zijn (jaja dat is vermoeiend!), dus ik was blij toen long weekend eraan kwam! (Niet dat ik daar veel heb uitgerust). Op vrijdag meteen na de laatste les van 13.15 naar het huis gesprint, tas gepakt, naar de bus gerend, afscheid genomen van mensen en op naar London!! Onze eerste geweldige stop was Llanwit à Cardiff à bus naar London! In totaal heeft het me 18 pond gekost om naar London op en neer te reizen. Cheap cheap cheap J
Ik ging met Anna uit Equador, Maria uit Spanje en Valerie uit de US. We sliepen bij Anna's tante en de laatste twee nachten bij een andere tante. Eenmaal in London waren we een beetje verdwaald, dus we vroegen aan een voorbijganger of hij de weg wist. (Hij moest vast gedacht hebben dat we dronken waren; we waren nogal energiek en toen we wegliepen viel ik fataal over Valerie's koffer).
En wauw! We sliepen in een echt huis! Met een echte eettafel! Met echt eten! Met een echte (schone) keuken! In andere woorden; het was heerlijk om weer eens in een echt woonhuis te zijn.

Op zaterdagochtend waren we enthousiast en stonden we om 9 uur op, waarna we om 1 uur pas het huis verlieten. Anna's tante had de hele dag voor ons uitgepland, welke tram we moesten nemen etc.
Toen we eindelijk stoer met ons vieren op verkenning uitgingen, konden we niet meer naar het science museum en hebben we gemeet met twee andere eerste jaars, Kemy en Lala, en tweedejaars Jawad en Jaz. We zijn naar Porta Bella Road geweest, een lange straat met allemaal vintage en antiekwinkels. Dat heeft ons drie uur gekost, waarna we pizza gingen eten. In de avond hebben we met een paar derdejaars (die afgelopen mei afgestudeerd zijn op AC) gemeet, die Valerie had leren kennen tijdens Powershift.

Op zondagochtend zijn we naar een gesponsorde hardloopactie gegaan, voor Research For Cancer. Anna's tante rende er in mee (10km!). Er werd omgeroepen dat ze nog vrijwilligers nodig hadden, en wij als echte UWC-leerlingen gingen ons natuurlijk aanmelden. Het was superleuk, we moesten bij de finish water en repen uitdelen en medailles. We kregen een pimp t-shirt, rugzak, hotdogs, thee en we hebben een medaille meegenomen.

Daarna nam Anna's tante ons naar Brick Lane, een ge-wel-dige straat, met alléén maar vintage-winkels en heel veel interesante types. Op de straat kwamen we langs drie jongemannen die met borden stonden, eentje met daarop: 'no toast', de tweede met 'small toast' en de laatste met 'big toast.' Toen we na een paar uur weer langs hen liepen, vroegen we ons toch af waarom. Val en ik liepen op te af: 'We don't get this.' Antwoord: 'What is there to get?' Basically, ze deden het gewoon om mensen aan het glimlachen te krijgen, zo random, echt heel cool. We kregen nog een spook van ze (een opgeblazen ballon met een getekend gezicht erop), die we Antoine Vermont De Lisence gedoopt hebben. 'He scares away spiders.' Heerlijk, zo random J.

In de avond zijn we naar Anna's tweede tante gegaan, de meest geweldige kokkin ter wereld (sorry mama!). Het eten was gewoon perfect, met heerlijke toetjes. Ik kan de toetjes hier niet eens meer aankijken. We hadden ons eigen domein op zolder, met eigen badkamer en DRAADLOOS INTERNET!! Ik kon eindelijk een keertje skypen met Marjanne in Equador en met mijn ouders en thomas.

Maandag hebben we uitgeslapen en daarna zijn we naar Tate Modern geweest. Er was een supervet kunstwerk; een hele grote container in de hal en als je naarbinnen liep was het echt pikdonker. Als arme studenten zijn we alleen naar de onbetaalde exhibities geweest, maar dat waren er genoeg om ons de rest van dag bezig te houden. Op dinsdag nog naar de primark (met al onze bagage, dus we zaten daar als een stelletje homeless people op de tassen te passen J) en daarna meteen naar de bus. We kwamen rond 9 uur 's avonds aan thuis, het was geweldig om iedereen weer te zien!
Het was echt fijn om er even tussenuit te zijn; ik heb veel meer energie om weer naar school te gaan en weer druk bezig te zijn! En nog geweldiger; toen ik terug kwam lag mijn gitaar op mijn bed!!
Anna's ouders hebben hem meegenomen (nadat Jens zijn ouders hem vergeten zijn :P) en het is geweldig om weer te spelen! Er zijn hier zoveel mensen die spelen, dat ik gewoon aan andere mensen vraag om me liedjes te leren. Ik ben nu bezig met ‘more than words'.

Ik heb ook het hardlopen weer goed opgepakt sinds vorige week; vanochtend 6 kilometer gerend met Ingvill (uit Noorwegen) naar het lighthouse en daarna naar de locale pub. Ik ga nu maar wat werken, of lezen (we moeten deze term nog 3 boeken doen = 2 weken per boek).

Ik raak helemaal de tijd kwijt, ik dacht dat iedereen nu SE's had al, maar het is nog vakantie! Ben heel benieuwd naar wat iedereen in de vakantie gedaan heeft / doet! Behalve heel veel leren waarschijnlijk L. Goed, that's it for now!

Foto's volgen nog :)

IS PURPLE A FRUIT?

Twee weken voorbij en er is alweer zoveel nieuws gebeurd!
Twee weken geleden was het Environmental Focus Week, wat inhoudt dat er een hele week activiteiten rondom klimaat verandering en activisme zijn, allemaal georganiseerd door leerlingen. Ik wil jullie aan wat meer geweldige mensen introduceren, want daar zijn er veel van hier. Zo heb je Charlie Young, zeventien jaar, he dedicated his entire life to climate change. Ik weet niet hoe hij het doet, altijd met een glimlach en ongelooflijk druk. Hij had bijvoorbeeld de focus week voor grootste deel in handen. Er was van alles georganiseerd; environmental art (van vuilnis), een campus tour (best interessant, je leert toch met andere ogen naar je campus kijken), en allerlei lectures en gastsprekers. Op vrijdagavond was een meisje die naar de voorloper van de 'United Nations Climate Change Conference' is geweest (deze conferentie vindt plaats van 7 tot 18 december). Voor meer info: http://en.cop15.dk/ het klinkt echt geweldig, er komen daar allerlei belangrijke wereldleiders en ook veel jongeren. Jongeren doen veel demonstraties en zijn bij alle debatten. Er wordt gepraat om een AC delegation op te richten om daar heen te gaan, iets waar ik serieus overna aan het denken ben!
Een van de doelen die ze willen stellen is dat ze het aantal koolstofdioxide in de lucht willen veranderen van 287 ppm (ongeveer) naar 350 ppm in 2050 en niet meer dan twee graden aardeopwarming.
Op zaterdag was er een hele dag conferenties met gastsprekers. Ik ben er de hele dag heengeweest(lange zit), en het was het echt ongelooflijk waard. De eerste lecture ging over 'the science behind climate change' . Dit waren niet alleen wetenschappelijke feiten, maar juist hoe onze economie en ons geldsysteem ervoor zorgt dat het heel moeilijk is om bijvoorbeeld over te gaan op windmolens, in plaats van nuclear power stations.
Daarna ging het over 'population growth'en hoe en of je dat zou kunnen beperken.
De laatste werd gedaan door een man die ook aan de 'age of stupid' heeft meegewerkt (waar ik eerder over schreef) en 10:10.
Dit laatste is een campagne die heel erg gaat voor bekendheid en erkenning van het probleem. Je kan je hier als individu, bedrijf en uiteindelijk het liefst als overheid voor inschrijven. Dat betekend dat je je aan het einde van 2010 je carbon emission met 10 procent laat dalen, dus door een minuut korter te douchen, de lichten uit te doen en onnodig elektriciteitsgebruik bijvoorbeeld te verminderen. (meer info: http://www.1010uk.org/)
Hier op school hebben we een Launch Team, waar ik in zit, waarmee we de campagne van start laten gaan voor de school en voor publiciteit en enthousiasme gaan zorgen :). Het is niet alleen voor enthousiasme, maar we willen dat het uiteindelijk deel wordt van UWC, dat iedereen net even iets bewuster nog met het milieu bezig is.
De laatste man op de conferentie dus, is heel actief in climate change. Wat ik me nog het meest herinner is wat hij noemde: ' narrow window of opportunity', wat inhoudt dat onze generatie misschien een of twee voor ons en na ons de kans hebben om nog echt een groot verschil te maken, omdat het heel belangrijk is om naar 350 ppm in 2050 te zakken. Als dat niet lukt, dan is het niet zo dat er niks meer te doen valt, maar het zal wel steeds moeilijker worden.
Wat hem er zo aan motiveerde, was dat het eigenlijk dus in onze handen ligt om nog een groot verschil je kunnen maken. Ik dacht altijd dat we ons er maar niet zorgen over hoefde te maken en wat kunnen we er nou aan doen, maar sinds ik hier ben krijg ik het gevoel dat er zoveel meer te doen is dan we denken. Hier worden de mogelijkheden bijna in je handen geschoven, ook al is bijna alles vanuit leerlingen initiatieven. Thuis heb ik nooit het gevoel gehad dat er iets te doen valt, simpelweg omdat je niet hoort over dingen, zoals conferenties.
Zo was er dit weekend bijvoorbeeld in London een heel groot jongeren conferentie, Powershift. Er is een groep van 15 leerlingen heengeweest. Eerst wilde ik er ook heen, maar uiteindelijk heb ik er toch voor gekozen om hier te blijven omdat ik vrijdag ook al naar London ga en het superdruk zou zijn. Maar hierin werd je getraind om mensen te overtuigen, ipv alleen maar de feiten te horen te krijgen. Meer over hoe je je eigen verhaal over moet brengen.

Anyhow, dat was wel erg veel over climate change etc! Terug naar daily life hier!
Qua huiswerk is het allemaal nog goed te doen, ik heb mijn eerste engelse presentatie gehad en een essay. We behandelen hier vier boeken in een term, in plaats van alleen Huckleberry Fin. A1 is eigenlijk voor native speakers, maar tot nu toe gaat het wel goed. Voor mijn presentatie had ik een 7 (hoogste wat je kan halen in het IB) en voor mijn essay een 6 :D
Natuurkunde is ook goed te doen, ik moest vier verslagen schrijven voor vrijdag, veel werk, maar het is hier niet eens 'stoer' of wat dan ook om je huiswerk niet te halen. Daar haal je je later alleen de strop mee om (is dat een spreekwoord... anyway you know what i mean), want volgend jaar wordt echt KEIHARD werken.

Het is echt heel leuk, want ik begin veel mensen steeds beter te leren kennen. Afgelopen weekend wilde we met wat meiden op vrijdag avond een film gaan kijken in Globe Lounge (een kamer in het kasteel waar veel kussens op de grond liggen, met een keuken en toilet etc. en wat door iedere leerling gebruikt mag worden). Uiteindelijk eindigden we met 25 meiden daar en hebben we twee uur een soort kringgesprek gedaan (spelletjes als 'I have never' haha orpha inge roswitha marleen etc. weten wel wat ik bedoel :D).
Op zaterdagochtend heb ik eerst een schoolhek geschilderd. Je kon je hier voor opgeven en het was iets van 2 uurtjes een hek blauw verven met zo'n 30 man, heel gezellig dus. En het voelt goed om ook iets te kunnen doen wat meteen resultaat oplevert, ook als is het zoiets simpels. Het moet toch gebeuren.
Daarna ben ik met wat meiden Llantwit ingegaan voor boodschappen en om wat te drinken.
Shamila is een meisje uit Zimbabwe, ze zit in Gwynedd. Ze is altijd vrolijk en superlief. Ingvill (Gwynedd) en Anette (Withaker) komen uit Noorwegen, ook superaardig. Verder was Jessie er, my beloved dormmate. Ze is echt het liefste meisje ever, ik hoor haar nooit slecht praten over mensen en we kunnen het heel goed vinden. Het was bijvoorbeeld, zaterdag waren we de hele dag samen en zondag hadden we allebei huiswerk gemaakt en andere dingen gedaan en elkaar de hele dag niet gezien, en dat voelt best wel raar daarna!
Helen, ook uit noorwegen en Katherine, uit zwitserland waren er ook bij. Dan is er Hannah, een meisje uit Amerika. Ze is echt superslim en een sweetheart.
Met dit groepje hadden we gekookt, een van mijn lievelingsgerechten, pasta met zalm, courgette en room (echt probeer het!!) en met ons achten opgegeten. Het was echt heel leuk om een dag met mensen op te trekken die ik heel erg mag, maar nog niet zo goed kende.
En nu kan ik ze toch wel tot mijn vriendenkring noemen :).
Verder mensen waar ik goed mee kan opschieten: ik mag timothy, een jongen uit malaysia heel graag. Adrian en Gabriel uit Venezuela, Adrian zit in mijn huis en Gabriel in een ander huis. En Valerie, uit amerika, zit ook in Powys, dat is een van mijn beste vriendinnnen hier. Ze was weg naar Powershift, met Adrian, en toen ze terugkwamen kwam ik er echt achter hoe erg ik ze eigenlijk wel niet gemist had. Maar het was ook wel goed dat ze er niet waren, omdat ik nu niet in het huis bleef plakken (dat is zo makkelijk). Diana, uit noorwegen met vietnamese ouders, is ook heel leuk. En met George uit Canada kan ik het goed vinden. En tweedejaars Jawad, hij komt uit Jordanie, kan ik heel goed mee praten. Ik eindigde in een vijf uur durend gesprek met hem over van alles, zijn land, en wat hij wil doen later etc. Het zijn eigenlijk dat soort gesprekken, ze heten hier ook wel 2 a.m. conversations, omdat je ze meestal hebt midden in de nacht, die het zo interesant maken. Je komt dingen te weten over mensen die je oppervlakkig niet gedacht had. Er zijn hier zoveel mensen die iets geweldigs gedaan hebben of een interesante hobbie of ideeen hebben, waar je niet 123 achterkomt. En het is echt heel leuk om daar dan wel achter te komen :). Ik kan nog wel even doorgaan met mensen opnoemen, maar dit zijn de mensen die ik het beste ken tot nu toe, naast mijn dutchies of course!

Ik moet zo terug, mijn dormmate Tina wordt morgen achttien, dus ze wordt vanavond geshowered. (Met kleren in de douche om twaalf uur) en morgenavond ben ik aan de beurt...
Nog een paar dingen:
LONG WEEKEND!! Vrijdagmiddag ga ik met de bus, met Valerie, Anna (uit equador), Maria (spanje) en Kemi (Nigeria) naar London. De eerste nacht slapen Val en ik bij Kemi. De tweede nacht slapen Val, Anna, Maria en ik bij Anna's neef en de laatste twee nachten bij haar tante.
Als iemand nog tips heeft, (bijvoorbeeld mensen die stage hebben gelopen aflgelopen zomer in London!!) let me know!

Ohja vandaag heb ik de meest rare discussie gehad in een activity C.L.A.D.S. Het onderwerp was: Orange versus Purple. Ik als Nederlander natuurlijk enthousiast pro-orange!
Wist je bijvoorbeeld dat in de amerikaanse gevangenis, de criminelen orange jumpsuits dragen omdat ze dan minder kans hebben om te ontsnappen. En dat wij nederlanders de wortel oranje hebben gemaakt. En dat Oranje de kleur is van de Orange Revolution in Ukraine 2004-2005 en 'it symbolyses the opposition of tyrrany around the world.' Jaja wat tien minuten wikipedia je al niet oplevert! Mijn beste argument was trouwens:
Is purple a fruit?!
We hebben trouwens wel verloren, no worries :)

Om af te sluiten; superbedankt voor al de reacties, blijft leuk om te lezen. Inderdaad Stefan, je bent de eerste jongen die en berichtje achterlaat, zelfs mijn eigen vader heeft nog niet op mijn blog gereageerd. (Maar die spreek ik dan ook elke week aan de telefoon :D).
Ik ga binnenkort, na long weekend waarschijnlijk, foto's uploaden!
En voor de ouders van Jens; heel erg bedankt voor het meebrengen van mijn spullen! Het was echt geen probleem dat jullie mijn gitaar waren vergeten! En het is supergoed opgelost:)
Voor de ouders van Anna: alvast bedankt voor het meebrengen! :D

Ohja laatste ding dat ik nog wilde vertellen; vorige week was er human rights focus week en donderdag was er headshaving voor amnesty. Ik denk dat wel 20 mensen hun hoofd geschoren hebben, waaronder iets van 6 meisjes. Het was echt bijna kaal en het staat ze geweldig! Echt groot respect dat ze dat durfden (ook voor jou Jens :P), sommige hadden haar tot ver over de schouders. Ik zou het niet kunnen (en ik wil het ook niet (A)). Maar het was best wel raar om te zien, het is zo'n groot verschil in uiterlijk iig en het is zo gebeurd. Echt respect.

Ok dit is veelsteveel leesmateriaal geworden! Haha bedankt als je het allemaal gelezen hebt.
Ik ben een beetje doorgedraafd. Moet aan mijn huiswerk & nog een verjaardagsposter maken!
Slaap lekker iedereen & alvast fijne vakantie en succes met het voorbereiden van de SE's!
Laat me weten hoe ze gegaan zijn!!

Lots of Love

Een dag uit het leven van...

7.00 *tril tril* Is het nu al zeven uur?
7.10 nu moet ik toch echt uit bed
7.11 uit bed springen, slippers aan, handdoek pakken en naar de badkamer
7.35 klaar met douchen en omkleden, tijd om naar het kasteel te lopen
7.40 in de rij voor het ontbijt
7.45 ontbijt eten in de eetzaal, meestal cornflakes met melk en toast met jam (het eten is niet erg uitgebreid...)
7.55 in de rij om de borden weg te zetten
7.59 rennen naar de les
8.00 - 8.50 eerste ‘code' (zo heet de les hier). Dit is altijd een IB-vak op standard level. Maandagmorgen begint goed met: peace & conflict.
8.55 - 9.55 tweede ‘code', dit is altijd een vak op higher level.
9.55-10.15 pauze, je kunt warme chocolademelk halen en als je nog wakker moet worden is er koffie.
10.15-11.15 derde ‘code', ook op higher level.
11.20-12.10 vierde ‘code', op standard level.
12.15-13.15 vijfde ‘code', higher level. Zoals misschien al duidelijk is, is een standard code altijd 50 minuten en higher code altijd 60 minuten.
13.15 lunch
Na de lunch is het vaak rennen naar service of activity.
Op maandagmiddag heb ik M.E.M.S. Vorige week hebben we een strand opgeruimd, het zijn hier keistranden en er lag ongelooflijk veel rotzooi. We moesten ook bijhouden wat we allemaal verzameld hadden, wat ze dan doorgeven aan de organisatie hier die achterhaalt waar het allemaal vandaan komt.

Op dinsdagmiddag heb ik zeilen, van twee uur tot vijf. Er zijn hier een aantal zwaardbootjes, een topaz, laser en een heel mooi houten bootje. Het materiaal is alleen niet altijd even goed, dus het kan zijn dat we deze term gebruiken om de boten te repareren. De eerste twee keer heb ik wel gezeild met een jongen, Harry, die al wel een paar keer had gezeild. Vorige week ging niet helemaal volgens plan. We hebben het Guinness Book of Records verbroken met 10 keer achter elkaar om te slaan. Daarna moesten we terug worden gesleept. Geen groot success J
Vandaag hebben we gezeild in het zwembad, zodat iedereen het een keer kon proberen. Het was een beetje manouvreren, maar wel echt vet!
Vorige week donderdag ben ik tijdens activity naar Bee-Keeping gehouden. We kregen een heel pak aan (ja zoals in de films en Disney filmpjes), met hoed en handschoenen. Omdat er een groot probleem is overal met het uitsterven van bijen, geven ze de bijen hier een goedje wat ze eten, waardoor ze niet aangevallen worden door een of ander virus of termiet (dat had ik niet helemaal meegekregen..)

17.00 - 18.00 eveningcode. Op maandag, woensdag en vrijdag kan je ook nog aan het eind van de middag les hebben. Het klinkt misschien niet helemaal optimaal, maar het is wel de tijd dat je helemaal wakker bent. Het is verbazend hoe geconcentreerd iedereen nog kan zijn op VRIJDAGMIDDAG vijf uur, al helemaal vergeleken met onze natuurkundelessen het achtste op Broklede. Completely useless waren die. Hier vond de leraar al dat we onrustig waren, terwijl die les vergelijkbaar was met een rustige les in Nederland. Het verschilt per vak met hoeveel mensen je in de klas zit. Met Physics Higher zit ik bijvoorbeeld maar met negen mensen, met Engels A1 met vijftien en met wiskunde standard met twintig.

17.30 - 18.30 Supper; avondeten doe je ook in de grote eetzaal. Het eten is niet altijd (lees: nooit) even goed en nogal ongezond. Er is gelukkig wel een saladebar!( + lange rij).

19.00 - 21.00 service of activity. Op maandagavond ga ik meestal naar een onofficiele activity: C.L.A.D.S.: college literary and debating society. Dit houdt in dat er een bepaald onderwerp besproken wordt. In de eeste week was dit ‘educational experiences.' Het was heel tof, mensen vertelden over momenten waar ze echt veel van geleerd hebben, het hoefde niet perse met school te maken te hebben. Twee mensen uit Venezuela, een eerstejaars Adrian en een tweedejaard Eduardo, vertelden over hoe raar ze het vonden dat toen ze hier kwamen, ze overal veilig zijn, omdat ze zo gewend waren op hun hoede te zijn in Venezuela.
Op dinsdagavond heb ik altijd M.U.N.: Model United Nations. Je representeerd een land, er is een onderwerp en daar ga je dan over discussieren.
Op woensdagavond heb ik altijd service van 18.00 - 20.00, waarin we gaan duiken. We worden nu getraind voor ons PADI open water. Die heb ik vijf jaar geleden al gehaald, maar ik heb de herhaling duidelijk nodig.

Op maandagavond ga ik na CLADS nog naar de Student Council. Per huis zitten er twee representatives (house reps) in, wat in total 14 reps + de voorzitter en vicevoorzitter oplevert. Het is heel interessant om te zien hoe anders deze leerlingenraad te werk gaat dan op Broklede. Zo heeft de voorzitter supervaak contact met de schoolleiding en ze kunnen best veel doen.

22.15 check in: dit is de tijd dat je in je huis moet zijn.

Op vrijdag en zaterdagavond is er altijd SOSH, de disco hier op campus. Het duurt van 21.00 tot 23.15 (dan is er weekend check-in). De meeste mensen gaan maar voor het laatste halfuur. Meestal is het ook met een thema, vorige week was bijvoorbeeld er mascarade. Van te voren kun je naar de pub, wat een kwartiertje lopen is.

Ook al moeten we om 23.15 in het huis zijn, vaak gaan we met wat mensen ‘night-riden' oftewel na check-in het huis uit. Je kan dan naar andere huizen of naar de seafront. Er is ook een oude watchtower, maar daar zijn we ‘s nachts nog niet geweest. Met nighriden wordt het vaak tot wel erg laat, meestal 3 of 4 uur in de morgen. Gelukkig is er niet veel gepland in het weekend! Op zondagochtend is er van 10.30-13.00 brunch, met croissants en ei etc.

Vorige week (niet afgelopen weekend maar de week ervoor) zijn we met een groep van ongeveer 12 mensen naar Cardiff geweest, ongeveer een uurtje met de bus. Eerst gingen we lunchen in China China: all you can eat Chinese food, voor 6 pounds. Heerlijk.
Daarna wat gewinkeld (ze hebben hier een Gap!!!) Toen we terug wilden gaan, kwamen we straatartiesten tegen, met de naam ‘under the driftwood tree.' Ze coverede allerlei nummers van de killers, met didgeridoo en gitaar en drums. De muziek die ze speelden was echt vrolijk, we stonden allemaal op straat te dansen en te lachen. De promotiemensen van de band stonden zelfs foto's van ons te maken. Het was echt een van de beste dagen op AC.

Ik weet dat ik de afgelopen weken niet veel (niet) geschreven heb en er is nog zoveel meer te vertellen! (ook al moeten jullie toegeven dat ik wel veel in 1 x vertel toch (A)).
Ik heb een aantal foto's geupload, maar de hoeveelheid die er nu opstaat duurde een uur. De rest komt binnenkort en dan ga ik een mijn album oid aanmaken. Dit duurt eeuwen!

Heel veel liefs uit het mooie en nog steeds zonnige wales!!!

Laura

p.s. bedankt voor alle reacties, ik heb niet de tijd om ze allemaal te beantwoorden, maar ik vind het superleuk om ze allemaal te lezen. Keep on posting!

M.E.M.S.

Weer even een update, voordat het echte werk gaat beginnen hier! Induction is bijna over, morgen beginnen de lessen! Het klinkt misschien raar, maar ik kijk er naar uit om met school te beginnen. Induction was heerlijk, maar het is fijn om nu straks een vast ritme te hebben.
Afgelopen maandag gingen we met ons huizen, en twee andere huizen, Sunley en Morganic op kamp! Vreselijke verhalen gingen eraan vooraf; neem oude kleren mee, want je zult ze na kamp niet meer kunnen dragen, het wordt steenkoud, het eten is slecht, het regent 27/4. Na drie uur voorin de bus te zitten (met extra beenruimte en een gigantisch raam) kwamen we aan. We sliepen in een gigantische schuur, met drie delen. Links stonden twee gigantische tenten (soort partytenten), waar we met 15 meisjes sliepen en rechts voor de jongens. In het midden was een deel met superveel tafels etc en een keuken, douches. Vorig jaar mochten ze niet douchen op kamp, dit jaar mocht het wel. De meeste mensen kozen ervoor om toch niet te douchen, omdat als je terug komt, je de communal showers extra waardeert.
De eerste avond deden we spelletjes met de hele groep en om 22.00 uur moest iedereen al naar bed. Ze zorgen er goed voor dat je daar niet uitgeput raakt. In mijn groep waar ik alle activiteiten mee doe, zit o.a. Diana, een vietnamees meisje uit Norwegen (ook uit Powys) en Emily, een Nederlands meisje uit Zwitserland. Elke dag was verdeeld in activiteiten in de ochtend en de middag. Dinsdagochtend gingen we golfsurfen, echt de meest geweldige sport ooit. We kregen beginnersboards, dus opstaan ging al best snel en ik kon ook blijven staan totdat het te ondiep was. Echt een enorme kick geeft dat! Awesome ^ ^.
In de middag zouden we Environmental Activities hebben; de boer helpen met van alles, maar hij was er niet, dus hebben we spelletjes gedaan. 's Avonds was er een bonfire in een barn, omdat het regende. Op woensdag was het supermooi weer, strakblauwe lucht. Gelukkig maar, want we gingen de Cavra walk doen (cavra is een service in de college, waarbij je veel hikes gaat doen en EHBO etc. leert.). In andere woorden: we gingen 7 uur wandelen langs de kust, echt supermooi. Het was wel vermoeiend, ik wil het me niet voorstellen in de regen... Die avond was er weer een bonfire, alleen nu buiten. Elke nationaliteit ging hun volkslied zingen, echt leuk om te horen. Wij Nederlanders hebben een couplet van het Wilhelmus gedaan en zijn toen overgegaan op Zie Ginds Komt De Stoomboot, hehe.
De laatste ochtend gingen we coasteering. Dat houdt in dat je in een wetsuit, oude, vieze schoenen en met een helm langs de kliffen zwemt/klimt en er vanaf springt. Zo had je de 'wall of death', een stuk stijle rots, waar je dan naar beneden moest rennen en daarna viel je in het water. In tegenstelling tot het surfen, was dit echt supersuperkoud, maar wel heel vet. In de middag hadden we nog initiative games, deel van de induction van EMC (extra mural centre), waar je allerlei sporten leert, zoals klimmen, kajakken, pijl en boog etc. en dat daarna aan kinderen en groepen die het college bezoeken leert.
De sfeer die er in kamp hing was echt geweldig! Er waren ook mensen die met long faces aan tafel zaten, maar het is maar net wat je er zelf van maakt. Zolang je er energie en plezier instopt, krijg je het er ook weer uit.
Vrijdag was nog even stressvol, want we moesten onze activiteiten en de service kiezen! Ik had besloten om m.e.m.s. op nummer 1 te zetten, maar met mij waren er nog 60 eerstejaars. Daarom moesten we een application invullen, voelde net als het selectieproces voor UWC ;-).
De volgende ochtend kregen we onze keuze te horen...
EN IK HEB M.E.M.S! Ze konden maar 12 mensen kiezen, dus ik heb echt suuuupergeluk dat ik ertussen zit. Ik zal even kort vertellen wat het inhoudt: het is een service die heel veel met het milieu te maken heeft, en dan vooral met de kust en de zee. In het eerste jaar gaan we superveel duiken om 3 Padi diploma's (internationaal herkend) te halen: Open Water, Advanced en Rescue Diver, en een extra uitbreiding op open water, waarbij je leert navigeren onderwater, en dingen opmeten. Voor de rest doen ze projecten met verandering van de kust en ze groeien lobsters, die ze later uitzetten in de zee (dat deel wordt altijd belachelijk gemaakt door andere mensen). De service is pas een jaar oud, dus je kan superveel nieuwe projecten opzetten nog, het is niet helemaal volgepland. En het leek me superleuk, omdat ik nog nooit iets met het milieu bewust gedaan heb (behalve misschien 'schone school Broklede' maar dat werkte niet echt :P). Dus ik ben benieuwd, woensdag gaan we voor het eerst duiken!
Elke vrijdag en zaterdag avond er is er sosh, een feest in het social centre. Bijna de hele school gaat erheen, dus dat was echt heel leuk. Gister overdag ben ik naar Llantwit Major gedaan, het dichtsbijzijnde dorp, om nog wat spullen te kopen. Er was een book sale, 1 boek koste 50 pence, dus ik heb meteen 8 boeken gekocht voor op mijn plank (bij wijze van decoratie en misschien nog om te lezen :P). Vandaag hebben we niks ingepland, dus dat is heerlijk.
Het weer de afgelopen week is geweldig geweest, geen een keer regen, dus daar ik ga ik nu maar eens gebruik van maken! En ik moet mijn was ophalen ;-).
Vanavond hebben we een dormmeal, twee pizza's voor in de oven. We hebben nog niet heel veel met onze dorm kunnen doen, dus ik heb er zin in!
How's life in the Netherlands?
Lots of love xx

The Age of Stupid

Hee iedereen!
inductie is in volle gang nu; alle services worden geintroduceerd en het is echt HEEL moeilijk om te kiezen. We moeten een service kiezen waar je op wekelijkse basis 2 jaar lang mee bezig gaat zijn. In het begin wilde ik vooral lifeguard gaan doen. Maar nu we presentaties hebben van de andere services wordt het heel moeilijk kiezen. Je hebt EMC bijvoorbeeld (Extramural Centre), waarbij je heel veel activiteiten leert, zoals pijl en boog schieten, kajakken etc. Er komen altijd veel groepen kinderen langs, waar je die activiteiten en allerlei spelletjes mee gaat doen. Een andere service die echt supergaaf is, is MEMS (Marine Environmental Monitoring Service), waarbij je supergoed leert duiken. In 1 jaar haal je (hopelijk) je PADDI rescue diver certificate. Je bent dan ook veel bezig met projecten en eigen initiatieven over het milieu.

Speaking of which, gisteren werd er een film in de Arts Centre gedraaid: the Age of Stupid. Een hele goede film, als je tijd hebt, ga hem kijken! Je kunt ook naar http://www.notstupid.org/.

Ik heb eindelijk mijn spullen uitgepakt, dus ik ga snel foto's maken van mijn kamer, dormies, het huis en de campus (van het geweldige uitzicht heb ik er al een aantal!). Gisteravond was superleuk. Toen het donker was zijn we met wat mensen naar de cliffs geweest, zo mooi. Het was net volle maan geweest, dus hij was heel erg duidelijk. Daarna kwamen we terug in Powys en hadden we onze eerste 'sosh', of een soort voorbereiding. Sosh is elke vrijdag en zaterdag in Arts Centre, met muziek en dansen. Zoals uitgaan in Nederland, maar dan voor de meeste zonder alchohol. De echte eerste sosh is pas morgen, maar gisteravond werd de muziek aangezet, alle lichten uit & een black light aan. En iedereen dansen! Het was echt superleuk, je kon zo gek doen als je wilde! Superleuk.

Ik ga nu nog even naar de dayroom & dan door naar de volgende service induction: Social service en media service. Morgen hebben we een zwemtest (goud = 40 baantjes in 25 minuten, zilver = 40 baantjes zonder tijd en brons = 20 baantjes zonder tijd). Het maakt eigenlijk geen reet uit wat je haalt, maar ik ga toch voor goud. Kijken of mijn conditie goed genoeg is ^ ^.
We krijgen ook lifeboat induction, heel vet, of echte rescue boats op het water etc. (De service heet ILB). Op maandag gaan we op kamp tot en met donderdag.

Ik heb geen idee wanneer ik de volgende keer kan reageren, we hebben nog regelmatig wat tijd tussendoor, maar socializen moet ook gebeuren haha! Maar ik doe mijn best om jullie updated te houden! Foto's zullen nog komen.

Nog even mijn contactgegevens:
Laura Brouwer
United World College of the Atlantic
St. Donat's Castle
Llantwit Major
Vale of Glamorgan
CF61 1WF
United Kingdom

En email:

[email protected]

Mail me als je wilt, vind het ook leuk om op de hoogte van Nederland te blijven!
En POST IS ALTIJD GOED! De pigeon holes / postvakjes zitten in de gang naar de keuken en eetzaal, waar je elke dag dus drie keer langs komt en je kijkt toch altijd even hoopvol 'zit er een brief voor mij tussen'. Dus, dat is altijd welkom!

Adios!

POWYS united, we'll never be defeated

Even een korte blog vanaf AC, we hebben 15 minuten pauze (en nu nog maar 10). De aankomst was overweldigend gister, nog nooit heb ik zo veel energie en verbondenheid gezien. De vlucht ging prima, onze bus van 11 uur kwam uiteindelijk om 13.00 uur, dus die hebben we makkelijk gehaald. Toen de bus het terrein op kwam rijden, stonden er 150 man met potten en pannen herrie te maken, spanborden van de verschillende huizen.Powys, (mijn huis), was het eerste bord wat je zag staan, en keihard werd er geroepen: POWYS UNITED, WE'LL NEVER BE DEFEATED!! We werden zo lief, enthousiast onthaald door de 24 tweedejaard van het huis. Ik moet nu snel weer verder voor meer ' induction' (introductie).
Het is hier geweldig!!!

UPDATE ik zit nu in de computerroom van de school, waar we net onze inlogcodes etc. gekregen hebben, dus ik heb nog even tijd om wat meer te vertellen. Even een korte introductie van mijn dormmates: Tina, uit Canada is tweedejaars en Chiara uit Albanie ook. Jessie net als ik nieuw, ze komt uit Wales, dus dat is heel cool. De kamer is redelijk, we hebben allemaal een kast(je) met laatjes, een kledingkast en een bed. Even wennen om niet in een groot tweepersoonsbed te slapen ^ ^. In de badkamer heb je een eigen vak voor je spullen enzo.

De foto's hangen al bijna allemaal op de muur, net als de wereldkaart. Tina was eeeerg enthousiast toen ik de kalender uit mijn tas trok, hij krijg een ereplek op de deur!

Op het moment zijn we dus druk bezig met induction; vanochtend ontbeten met je tutorgroep, bestaande uit 6 new-years, 6 second-years en 1 leraar, die je tutor is. (Ben eerlijk gezegd zijn naam even gegeven, maar hij geeft English A1!). Daarna hadden we een talk van de headmaster, wat belangrijke persoontjes binnen AC, de studentcouncil en de peer listeners. Per huis zijn er 2 peer listeners, een soort vertrouwenspersonen, uit het tweede jaar. Die hebben ons ook nog een heel verhaal gegeven over hoe mensen met elkaar omgaan. Pesten is absolutely not-done. Gossip komt veel voor, omdat het zo'n kleine community is.

Anyhooow, ons programma is COMPLEET volgepland, dus we moeten zo weer verder.
Straks een zwemtest, castle orientation, medical centre en een verhaal van de houseparents.

xxx

Dertienuurenvijfenveertigminuten before take-off

Nog precies 13 uur en 3 kwartier voordat mijn vliegtuig de lucht in stijgt, zet ik nog even wat neer over afgelopen week - de laatste week in Nederland -. Ik heb ongelovelijk veel mensen gezien nog, gestresst over het inpakken en het hele land van hot naar her afgereisd om afscheid te nemen. Na een geweldige week op Texel (TEXEL '09!!! :D), kwam de verjaardag van Ellen met een zeer gezellige bbq. (mijn medeleven gaat uit naar de mol die zo geweldadig zijn leven heeft verloren he Ellen ^^, blijft een mooi verhaal). Op maandag stond een Walesmeeting in het mooie Groningen gepland, maar omdat de mannelijke helft van onze Walesgang het liet afweten (tssssssssss) ben ik op dinsdag een dagje met Anna naar Groningen geweest. De Martinitoren is beklommen! Kunnen we dat ook weer van het to-do-before-I-leave-lijstje strepen. Het was echt heel gezellig en ook leuk om nog even te kunnen kletsen over wat ons allemaal te wachten staat, en VOORAL DIE 20 KILO MAX!
Ik kan natuurlijk niet weg zonder mijn opa en oma uit Dongen en opa Kees uit Vlissingen te hebben gezien. Dat leverde een leuke dag treinen met Thomas op! Nog een bezoekje aan Utrecht met Marjanne, de loterijtrekking van UWC en een paar leuke uurtjes met Fieke en Kimberly later was het tijd om écht afscheid te gaan nemen. Zaterdag kwam er allerlei familie, buren, kennissen en ouders van vriendinnen op de borrel, echt heel leuk dat jullie allemaal gekomen zijn! En bedankt voor de leuke & handige cadeautjes!!!
Zondag kwam toch wel het 'grote' afscheid, van vrienden en klasgenoten. Mijn ouders hebben GE-WEL-DIG gekookt voor 20 man, ik wist niet dat er zo'n lange tafel in onze woonkamer zou passen. Er waren superleuke cadeautjes bedacht, ik had het nooit verwacht! Een superleuk fotoboek met zo ongeveer mijn hele carriëre op Broklede erin (en alles daarbuiten of course), plus een eigengeschreven liedje! Super dankjewel Fieke en Kim :). Ik kan het niet vaak genoeg zeggen.
Ook de overlevingspakketten van Elze, Martje, Ellen, Mariska, Chloë en Amy, superdankjewel! En nóg een herschreven liedje had ik écht niet verwacht, echt heel leuk ^^.
De nodige wijn kwam ook uit de cadeauverpakking, kaarten, financiële bijdrages, een geweldige kalender met zogezegd 'aantrekkelijke mannen' (zullen mijn roomies blij mee zijn! haha) en nog veel meer Nederlandse spulletjes. Echt HEEEEEEEEEEL ERG BEDANKT!!!!!!
En daarna was het nog even partyen in de schipper!! Er waren zo veel mensen gekomen! Echt heel leuk om iedereen nog even te zien. En bedankt DIE-HARDS die met mij tot sluit zijn blijven zitten hehe!
Vond het supergezellig.

Ik ga nu nog even mijn handbagage uitvogelen (zoveel mogelijk gewicht in 20x55x40 wordt nog even puzzelen). En dan is het tijd... Laatste avond! Er is niet eens sprake meer van een dagen countdown, het uren aftellen is alweer begonnen...

Ik kan niet anders zeggen dan: TOT DECEMBER!! Dat gaat een mooie maand worden :)
En wie wil, laat af en toe een berichtje achter, mail een keer etc. Ik zal binnenkort mijn contactgegevens mailen of hier achterlaten. We shall see.

Keep smiling

er was eens een UWC Jaargroep 2009

die het maar moeilijk zal hebben om 'de jaargroep van 2008 te overtreffen.' (aldus Heerte, de begeleidster van alle activiteiten rondom de beursuitreiking). Ja, er lag een zware druk op onze schouders wat betreft de voorbereidingen van de beursuitreiking. Maar dat nam niet weg dat het heel leuk was om te doen! Het gaf namelijk ook nog eens een excuus om als jaargroep vaak bij elkaar te komen.

In koeienletters staat er in mijn agenda op 20 mei: Walesmeeting!!! 21 mei: UWC voorbereidingen Den Haag! 3 juni: UWC-meeting Utrecht! en dan op 9 juni: BEURSUITREIKING!!!
Een aantal keer zijn we als jaargroep bij elkaar gekomen om de beursuitreiking voor te bereiden, aangezien we ons hier weer op 'ludieke wijze' moesten presenteren. Uiteindelijk hebben we het liedje 'Mamma Mia' van ABBA herschreven tot de volgende songtekst:

Soon there will come an end to the lives that we've known
At UWC we will find our new home
Look at us all, the future plans we have
We'll reach our goal, through experience and knowledge
From United World College
And I know we're ready for this new start
This is what we want deep in our hearts

CHORUS
Thank you sponsors, thank you very much
For the, chance that you will give us
Soon we will, go to our new schools
‘n Our hearts, we'll álways stay grateful
Yes, we are really happy
With thís opportunity
Bye, bye! We will start a new life
Thank you sponsors, now we really know
What life, really has to show

We will scatter ourselves over all continents
Some go to India, some to Swaziland
International school, lead a campus-life
Freedom and rules, the experience we will get
We will never ever forget
And I know we're ready for this new start
This is what we want deep in our heart
etc.

Na een hele ochtend repeteren; de volgorde waar we in moesten lopen, onzelf voorstellen aan het publiek etc., kregen we een korte lunch. En toen... kwam Prins Willem-Alexander! Daarna kregen we kort de tijd om met de sponsors te praten. Ondertussen was de receptie volgestroomd met familie, leraren, decanen én belangrijke sponsoren. De presentaties begonnen met een uur speeches door een aantal sponsoren en mensen die veel betrokken zijn bij UWC. En daarna mochten wij. Per continent moesten we het podium opkomen, in onze mooie feloranje UWC-polo's. Omstebeurt vertelden we het publiek, 200 man sponsoren, familie en vrienden én Prins Willem-Alexander, onze naam, naar welke school we gaan. Daarachteraan moesten we een quote zeggen, die ons aansprak. No limits, just edges. En wat deze voor jou betekend: Whenever people try to achieve something, they'll find many obstacles along the way. When they see these obsticles as a limit, they'll stop. However, when they see these as a limit and try hard enough, they'll find a way to step over it. This way, someone can achieve so much more. En toen was het eindelijk tijd voor de presentatie! Lennart (India) begon met een horoscoop, daarna speelde en zong Anna (co-year Wales) een lied onder begeleiding van Sophie (India) op de fluit.

We sloten af met ons herschreven lied, dat ik op de gitaar, samen met Marlies op de piano en Bas op de drums (beide Hong-Kong) begeleidden. Dat was toch wel het leukste punt van de beursuitreiking, vond ik, omdat we er echt als één groep stonden. 's Avonds zijn we nog met de hele groep en alle second-years die er waren, uiteten gegaan!

De laatste 'officiële' UWC-activiteit die voor ons gepland stond, was de sleepover en de barbeque.
In het laatste weekend van het schooljaar (midden in de toetsweek), hebben we met 20 man in de woonkamer van Taran (new-mexico) geslapen (of geslapen is misschien niet helemaal van toepassing hier). Eerst zijn we met iedereen gaan eten in het Vondelpark. Iedereen had wat meegenomen, van brownies tot quiche, van een gigantische watermeloen tot pannekoeken, het was er allemaal. Tijdens het op blote-voeten-voetballen zijn er nogal wat tenen blauw en paarsge-eindigd (waaronder de mijne). Doorweekt zijn we teruggelopen naar Taran's huis, als gevolg van een gigantisch watergevecht in het kinderbad daar.

De volgende ochtend, anderhalf uur slaap en 2 en een half uur wachten op een douche later, werden we verwacht bij iemand in Amsterdam, waar de BBQ voor alumni en UWC-leden zou plaatsvinden. We werden er op uit gestuurd om een winkelwagen vol fruit en een winkelwagen vol bier te halen, waarna we een geslaagde fruitsalade (5 bakken vol) en ander eten in elkaar hebben gedraaid. Tijdens de ALV mochten we gelukkig even Amsterdam in. Bij de AH heeft iedereen lekker eten gekocht en flessen vers geperst fruitsap (in de aanbieding!), om dat vervolgens op de kade op te eten. De BBQ was heel leuk, onze second-years Sophie en Kylian waren er. Het was heel tof om met mensen te praten die nu op een UWC zitten of hebben gezeten, om toch een beetje een indruk te krijgen.

Toch probeer ik zo min mogelijk een beeld te vormen van de school, omdat hoe ik het me ook voorstel, het toch anders zal zijn. En dan kan het meevallen of teleurstellen. Ook al zijn mijn gedachten eigenlijk altijd wel bij Atlantic College (bewust of onbewust), ik probeer er geen vast beeld van te vormen. Dat beeld kan ik daar altijd nog vormen.

Anyhow, na de BBQ en een treinrit naar huis, kon ik eindelijk slapen. Ik moet zeggen dat mijn economietoets die ik de volgende dag om half negen moest maken niet erg succesvol was, maar dat was het meer dan waard!

En dat was dan alweer de laatste activiteit van de jaargroep van 2009, een raar idee. Het zijn mensen die ik nog maar een paar maanden ken, een paar keer gezien heb. Maar het ís een echte groep geworden.Die de jaargroep van 2008 meer dan overtroffen heeft! (En nu maar hopen dat er geen boze mensen achter me aankomen :p)